بایگانی دسته: محمد هیدجی – غزللر

اؤز گمانیمدا بودور: من عاقل و فرزانه یم

ای کؤنول، سن گل بو یار بیوفادان ال گؤتور،
قوی سنی بو درد اؤلدورسون، دوادن ال گؤتور! ادامه‌ی خواندن

منتشرشده در محمد هیدجی - غزللر | دیدگاه‌تان را بنویسید:

منه دئییلله: دئمه خالق ایچینده «من دلییم»

خدا بیلیر کی، من، ای دوست، بیوفا دئییلم،
یوخوم خلاف و خطا، دوست بی صفا دئییلم. ادامه‌ی خواندن

منتشرشده در محمد هیدجی - غزللر | دیدگاه‌تان را بنویسید:

نئچون سنی سؤیرم، گئتمیشم کلیسایه،

دانیشما، زاهد، اگر سؤز ائشیتمدیم،-سنه نه؟
من اؤز خدامه گناه ائتدیم، ائتمدیم،-سنه نه؟ ادامه‌ی خواندن

منتشرشده در محمد هیدجی - غزللر | دیدگاه‌تان را بنویسید:

محمد هیدجی

محمد موسوم علی اوغلو هیدجی ١٢٣٢-جو ایلده زنجانین تودج کندیندا آنادان اولموش، ایلک تحصیلینی کند مکتبینده آلمیشدیر. ادامه‌ی خواندن

منتشرشده در محمد هیدجی - غزللر | دیدگاه‌تان را بنویسید: