ای گؤزلری جادو!

تا اولدو سنین مهر روخون سونبوله ملحق،
ای ماه متببق!
ساندیم کی، گونش ابره گیریب، اولدو موبررق،
جان اولدو موحررق.
ماه اوزره دوشن نقطۀ خالین نه بلادیر،
ای گؤزلری جادو!
حیرتده دی بو مسئله ده جمله مودققیق،
عاجیزدیله موطلق.
بو دایره ده نقطۀ پرکار قالیب مات،
شترنج ده چون شاه.
گیرداب بلا ایچره سینیب لنگر زؤورق،
هردم دئیر “حق- حق”.
بیر عاجیز و درویشه اگر مورشید عشقین
روخست وئره، بیللاه،
اثبات ائدرم بؤیله کی، هامی دئیه صددق،
هم ارش معلق.
فاش ائیله منم من دخی اسرار نیهانی،
یوخ، یوخ، علط ائتدیم.
گئت، گئت، قانینی هئچ یئره تؤکدورمه بناحق،
ای جاهیل و احمق!
“بسم الله”ای درک ائیله مه میش “حمد”ا یوگورمه،
ای زاهید گومراه.
سرکرده سیز آیا گؤرونوب باغلانا سانجاق،
لشکر تاپا رؤونق؟
دیمز ایکی دیناره سنین سؤومو سلاتین،
ساللانما بهشته.
غفلتدن اویان، آچ گؤزون، اول تازه موسببق،
مانند فرزدق.
کئیفیت مئیخانه نی مسجیدده کیم آنلار،
گل، اول سؤزه واقیف.
آلداتدی سنی جیفۀ دونیای موزرق،
وور باشینا جون بق.
حمت ائله، آچ سینه می، قیل نیطقیمی گویا،
ای پیر خرابت.
بو لیل دوجا ایچره منی قویما موغررق.
ای صبح موفللق.
بو عرسۀ خونخوارده دم وورما، نباتی،
اول ساکیت و سامیت.
گویا سنه کشف اولماییب اسرار “انالحق”،
سن بیلمدین الحق.

این نوشته در سیّد ابوالقاسم نباتی - مستزاد ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *