ای شوخ سیتمگر!

ای قامتی شومشاد، بویو سرو سنوبر،
ای شوخ سیتمگر!
آیا گؤره سن وار بو جاهان ایچره سراسر،
بیر گول سنه بنزر؟
گؤرجک سنی من، ای اوزو گول، طره سی سونبول،
ال هامیدان اوزدوم.
گر حور و پری روی زمینی توتا یکسر،
کؤنلوم سنی ایستر.
اول دم کی، سنین مهر روخون ائتدی تجلل،
عشق اولدو هووئیدا.
اوّل من ایدیم جان ائدن اول آتشه مجمر،
مندن سورا آذر.
سندن یئتیشیب خیضر- نبی سرّ نیهانه،
اولدو منه ثابت.
بیللاه، سن ایدین نازیل آیات پئیمبر،
جیبریله مصور.
آلمیش الینه مشعل خورشیدی مسیحا،
گردیشده دی دایم.
هر دم چاغیریر صیدق ایله، یا ساقی کوثر،
یا خواجۀ قنبر.
موسی کیم ایدی گؤستره خلقه ید بیضا،
ای شاهید غئیبی؟
“هو-هو” دئگینن ظاهر و باطینده مقرر،
ای ریند قلندر.
قورخوم بودور اما کی، اگر ساقیی گولرنگ،
دؤور ائتسه مسلسل،
عاریف لرین احوالین ائدن عالمه ازهر،
اول بادۀ احمر.
منصور-صیفت شام و صبا ذکر ”انالحق”
اولموش منه عادت.
معلوم کی، یازماز قلم خالیق اکبر
بیر امری مکرر.
قاچماق گرک آهسته بو میدان بلادن،
بیر کنج نیهانه.
بو عرصه ده باش قویدو بسا مرد دیلاور،
چوخ صاحب افسر.
گؤر عشقی کی، غوواص بو حار اولدو نباتی،
بی فن سباحت.
دریالری سئیر ائیله دی بیر لحظه ده یکسر،
بی هادی و رهبر.
* * *
ساقی، نه دوروبسان، ائله بیر رقص حسابی،
وئر بادۀ نابی.
آزاد ائله بیر جام ایله بو مست و خرابی،
پاک ائیله حسابی.
یاران، نه قیلیم غم گونو بیر غئیر علاجیم،
یوخ باده دن اؤزگه.
بو قانی ایچیب یاد ائدرم غنچه تورابی،
اول عطر و گولابی.
اود توتدو تمامی بدنیم یاندی سراسر
بو نار فراقه.
من نئیله میشم کیم، چکیرم مونجا عذابی،
بو جؤور و ایتابی؟
ساقی، هله بدمست لیک ائتمک بئله دمده
هرگیز دئییل اینصاف.
ییخدین ائویمی، بیر ده آت اول تیر شهابی،
اول برق لحابی.
ای موطروب خوشخوان، ائله بیر رقص مخالف،
جانیم سنه قوربان.
تؤک زولفونو، افشان ائله اول چتر قوبابی،
وئر کاکیله تابی.
هر وقت کی، دوشر یادیمه اول نرگیس مخمور،
ای لاله عذاریم.
لبریز ائدرم قان ایله بو چشم پر آبی،
بو منز یل خوابی.
ای وادی وحدتده قالان عاشیق مهجور،
سرکشته و رنجور،
مئیخانه ده گئت رهن ائله قرآن و کیتابی،
قالدیر بو حجابی.
قویما منی، موشکولدو، قاللام زار و پریشان،
ای مضحر باری.
گؤستر منه اؤز نورین ایله راه ثوابی،
فتح ائیله بو بابی.
مندن سورا بیللم کی، قالیر باشینا داغلار،
“مجنون” دئیر، آغلار!
آخ، یادیمه سالدین گئنه ایّام شبابی،
چک-چک بو طنابی!
بو مولک قراداغده بیر عاشیق عریان
همواره گرکدیر.
نه بنگی اولا، نه اولا یاقوت موزابی،
نه جام شرابی.
هر عاشیقی گؤردوم، ائلدیم دردیمی اظهار،
احوالیمه یاندی.
بیر آه چکیب، چالدی یئره چنگ و روبابی،
وئردی بو جاوابی:
هرچند کی، بیمار غم عشقه دوا یوخ،
بیر سؤز دئییم آمما،
یئیدیر بو مریضه گئنه بئه دانه لعابی
یا شربت آبی.
تفتیش ائده بیر کیمسه کی، بو عاشیق عریان
ساکیندی نه یئرده.
گل اوشتیبینه، تیخ اوزومو، ناری، دوشابی،
آت تاخچییا قابی!
بسدیر بو قدر آغلما، بیچاره نباتی،
دیلداردن آیری.
ذکر ائیله دمادم گئنه بو عرش جنابی
بیر خیضر-نیقابی.
غم دفعینه، ساقی، منه بیر جام لبالب
قیل لطفو عنایت.
خوناب یئدیرمه منه، چک شیشه کبابی،
وئر جام شرابی.
اول گوشۀ چشمینده اولان خال سیاهین
دوشمندی بو جانه.
قویسان یئیرم من بو دم اول نحس غورابی،
چوخ چوخدو ثوابی.

این نوشته در سیّد ابوالقاسم نباتی - مستزاد ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *