آچیلا اهل دلین رویینه بیر باب جلال

ترجمه سی “م. سلطان اؤو” داندی

گلدی بایرام کی، اولا دفع غم و درد و ملال،
آچا شادلیق قاپی سین تا کی، کلید ایله هلال.
چاتیب اول وقت کی، جاهان خرم اولوب شادلیق ائده،
آچیلا اهل دلین رویینه بیر باب جلال.
عملین خضری، محبت چؤلونون تشنه سینه،
ایچیره دست کراماتی ایله آب زلال.
آچا بو دؤور توکل یولونون آجلارینا،
مختلف نعمت ایله دولموش اولان سفرۀ حال.
چاتدیرا دؤور فلک مقصده هر محتاجی،
پردۀ هجره داها دوشمه یه بیر دمده وصال.
اورتادا حکم سورن بونجا ملامت ییغیشا،
قاچا غم، شادلیق ایسه تاپمایا عالمده زوال.
کئچه گونلر بئله شادلیقلا، کدرسیز، غم سیز،
عقل و ادراکا ایسه تاپمایا یول نقص و خلال.
پاک اولان قطره سی گر دوشسه اونون بیر سمته،
آللاهین مرحمتیندن اورا دوشمزده وبال.
خوش او گون کیم، دل اورکله بیر اولوب عزم ائله یه،
نه کی پژمرده اولا حکم ائئله یه قیل ایله قال.
معرفت معراجی نین منبری اوستونده خطیب،
دیل آچیب سؤیله یه تا منقبت حیدر آل.
علم دریاسی حسین ابن علی دیر، بونو بیل،
معرفت اهلی دئییر: اوندا دیر هر فضل و کمال.
او شهین گر غضبی دوشسه چاهار ارکانه،
مهو اولار جمله سی نین نظم و نظامی درحال.
غیض ایله باخسا اگر گردش ائدن دورانه،
داغیلار نظم فلک، نجم سما، ماه ایله سال،
اولماسا عشقی اونون، خلقه نجات امیدی یوخ،
دوشمنین ایسه خلاص اولماسی بیر امر محال.
ایکی عالم قاپیسین آچدی رقیبین اوزونه،
کیم قالیب دشمنینین حالینا بیر او منوال.
لاکین او، غیضه گلیب دوشمنینه ال آچسا،
شیغییار سانکی شکار اوستونه بیردن قارتال.
یاراراق باغرینی بیر حمله ده محو ائیلر اونو،
ائیلیر قانینی هر ییرتیجی حیوانه هلال.
گر فلک ایستر ایسه درک ائله یه خیری شرعی،
بیر اونون تسبیحی اوستونده آچار صدق ایله فال.
درگهینده قولونا غبطه ائدر رضوان دا،
جنّته بنزر اونون درگهی فردوس مثال.
قاپیسیندا قول اولار خدمتینه آماده،
اونا تعظیمه دوشر جمله ملک لر درحال.
اولماسایدی اونا خدمت هوسی، عمرونده
هئچ آچارمیدی سما ایچره ملاییک پر و بال؟
قورخرام یاده سالیم کیم، تؤکولوب قانی ناحاق،
قورخرام غرق ائئله یه جانیمی بو اشک ملال.
گر چاتارسا نظری گؤی دکی سیّاره لره،
نحس اولارمی او ستاره کی، دئییر هر رمّال.
مرحمت ابری اونون آتسا یئره بیر قطره،
ال آچیب بحر محیط لر ائده جک اونی سئوال.
یولو اوستونده توزو قالخسا گؤیه، هر اولدوز
سورته جک گؤزلرینه اول توزو بیر سورمه مثال.
بیرجه سنسن بو جاهان ایچره بئله عالی قدر،
یوخدور عالمده سنین تک بئله فرخنده خصال.
کیم جسارتله باخار سنده اولان ادراکه،
کیم آچار رتبه ن ایچون غبطه ایله چشم خیال؟
صبری بیتمیش بو فضولی دئله مز، ای شاهیم،
سندن اؤزگه بیرینه سؤیله یه، او حال احوال.
اولماسا مدحین اگر، باغلایا اؤز لب لرینی،
هرزه سؤزدن چکینیب ده قالا بیر گوشه ده لال.
لطفونه واردیر امیدیم، اونا بئل باغلامیشام،
گل منی – خسته نی سن لطف ائده رک یادینا سال!
وار امیدیم، نه قدر دؤور ائده جک چرخ فلک،
دوراجاق دیر بولود آلتیندا وقارایله جبال،
باشیمیز اوستونه سایه سالا فیض نظری،
سوراسان لطف ایله هر دم بو ضعیف دن احوال.

این نوشته در مولانا محمد فضولی ٠۲ -قصیده - فارسجا ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *