بو مرام ایله اونون باشدا غزل افسری وار

ترجمه سی “م. سلطان اؤو” داندی

نوباهار اولدی، جاهانین یئنه خوش دملری وار،
باغین آل حس نو گؤزه ل، لاله کیمی دلبری وار.
گؤی چمنلرده چیچک لر وئریر انسانه فرح،
بئله نعمت لرایله فخر ائله سن، چوخ یئری وار.
گولون عشقیله بوداقلار اوجالیر افلاکه،
اؤیونور، غرّه لنیر، چونکی بئله زیوری وار.
گول گلور، طعنه ورور باخ اونا صبحون کوله یی
کی، ندن عالمه طعن ائتمه یه گول کیم، زری وار.
بو طبیعتله نه خوش سازش ائدیر گل آغاجی،
اونا خلعت وئریلیب، باشدا یاشیل مجمری وار.
نرگس ایستر اولا باش گول لره گلشنده بو گون،
بو مرام ایله اونون باشدا غزل افسری وار.
یئنه جان سیز اوتا جان وئردی طبیعت تزه دن،
صفحۀ صحن چمن عالمی نین محشری وار.
سبب اول سبزه یه گلشنده بو اولموش دور کیم،
چرخین آینۀ باغ ایچره یاشیل پیکری وار.
یئنه شبنم له یاشیل اوت بزمیش یئر اوزونو،
سانکی یئرده فلیین انجم و اخترلری وار.
قورو چؤر – چؤپ لر ایچینده تزه گل ظاهر اولور،
خلقتین سرّینه باخ، گؤر نه عجب مظهری وار.
هله به به، نه عطرلر ساچیر اطرافا هاوا،
لطف باغیندا اونون شرعیله بار و بری وار.
یاشاریق والی شرعین بئله خوش دورونده
کی، اونون پاک ضمیرینده نبی گوهری وار.
گولر اوز، قلبی گئنیش، قاضی لرین قاضی سی،
عالمه نور وئرن صورت خوش منظری وار.
او صفت لر کی، بو گون خیرخواه انساندا اولار،
یوز قات آرتیق عملی، خیری، کرامت لری وار.
نعمت الله کی، اولور علمه پناه عالمده،
علم دریاسی اولوب، سینه ده مین دفتری وار.
گوهر علمی گؤموبدور یئره سابق اولما،
او تاپا قالدیرا یئردن کی، اونون گوهری وار.
قویاجاق اوج فلک باشنا البته قدم،
قاپی نین تورپاغی اوستونده کیمین بستری وار.
تا کی، فهم ائیله یه ادراک سنین وارلیغینی،
علم تک الده اونون واسطه سی، رهبری وار.
سنده دیر علم شرف، اوج سعادت، بیلیرم،
ای خوش اول کیمسه کی، صدقیله قاپیندا یئری وار.
نه قدر کی، قلمین شرعه وئریر عز و رواج،
عطر عدلی یایا اطرافه، اونون زیوری وار.
بئله بیر دورده کی، عدلین اولوبدور مشهور،
نه ایچون قلبده بس دور زامان غم لری وار؟
گردش چرخ ادبین سمتینه هئچ میل ائتمز،
یاخشیلیق ائیله مز، اما بیزه درد سری وار.
سروریم، لطف ائده رک باخدا فضولی طرفه،
آخی چوخ حال پریشانی، دل مضطری وار.
وار امیدیم کی، بو وارلیق نه قدر موجوددور،
نه قدر کی، فلیین نور ساچان اختری وار.
چرخ اییسین باشینی حکمونه هر بیر آندا،
بختین اولسون ابدی، تا کی، اونون مظهری وار.
خلقه خالق غیبدن نعمت وئریب قیلدیقدا شاد،
حقه شکر ائتمک گرک تا کیم اولا نعمت زیاد.
شکر اولا اللها کیم، سالمیش ضیا خورشید دین،
گؤز ببک دن نور آلان تک، نور آلیر اوندان حیات.
وار یئری، تا کی، نظر صاحبلری بو نور ایچون
سؤیله سین لر بغدادا ایندن بئله: عین البلاد*.
تازه بیر رونق وئریب شرعه او عالی رتبه کیم،
آچدی رحمت بابینی، بو اؤلکه یه وئردی نجات.
باخ گریبان قضادن بیر سدیر قالدیردی باش،
چاتدی فرصت کیم، اولا درد اهلینه حاصل مراد.
بیر سند گلدی جاهانا فیض رحمتدن بو گون،
درک ائدیلمز هر کسه بو فیض، اولسا بیسواد.
دوغمامیش تورپاق، هاوا، سو، آتش هئچ بیر دورده،
بیر بئله فرزانه فرزندی، بئله فرخنده ذات.
هر بیر علمه واقف اولموش، هر سؤزو درک ائیلیر،
قلبینه بللی اولار سؤزسوز ده هر شئی، هر بیر آد.
ایسته سه تفریق ائده گر بیرلشن عنصرلری،
بیرجه آندا محو اولار ربطی، ثبوت ائیلر مواد.
اودلا سو امریله باغلار الفتی هر بیر زامان،
دوست اولار بیر لحظه ده، البیر اولار خاک ایله باد.
هر کسه بیر ال توتار نعمت الله تقی،
کیم اونی گؤرسه قیلیر نعمانی تئز قلبینده یاد.
مرحبا، ای هر سؤزون مجموعۀ فضل و هنر،
مرحبا، ای هر یازین سرو ریاض عدل و داد.
صبح تئزدن مجلسیندن فیض آلار مهر سخا،
پایۀ اوّل کمالینده اولوبدور اجتهاد.
اؤز دلین خنجر تک ائیلر محو هر بیر کافری،
آفرین، ای قاضی غازی، بودور اصل جهاد.
———————————————–
* شهرلرین گؤزو

گؤستریرسن هامییا تک سن هدایت راهینی،
بیر عبادت دیر سنه هر کیم ائدرسه اعتقاد.
عالمی نظمه سالان سنسن بئله تدبیرایله،
سایه ن ایله اؤلکه ده اولماز بیر آن فتنه، فساد.
شکر اولا کیم، هاردا سنسن، اوردا وار شادلیق، فرح،
دشمنی محزون ائدرسن، دوستلاری فرخنده، شاد.
یول جفاسی چکمه دن یئتدیم وصال کعبه نه،
وار یئری، اؤز بختینه ائتسین فضولی اعتماد.
تا نه قدری وار بو عالم، دور ائدن چرخ فلک،
اولماسین سایه ن بیزیم باشدان کم، ای عالی صفات!

این نوشته در مولانا محمد فضولی ٠۲ -قصیده - فارسجا ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *