وای منه یوخ خبریم سبزه و گل دن، ایواه

ترجمه سی “م. سلطان اؤو” داندی

یئنه اطرافه عطر ساچمادا دیر باد سحر.
آچدی گلشنده گلون غنچه سینی پردۀ زر.
عندلیب ناله سینی دینلییرم، یوخسا یئنه،
یاز گلیب، برگ گل اؤز پرده سینی آتدی مگر؟
بلبلون نغمه سینه گول ده وئریر نازلا جاواب،
سانکی بو نغمه ایله روح چاغیریر افسونگر.
بیر اوتاق ائتدی هوا، سانکی حبابی اؤزونه،
دینجه له بلکه بیر آز آرخ کناریندا سحر.
ژاله ایسه چالیشیر اول ائوی ویران ائتسین،
آه نئجه برک دیر اوزو، آه نئجه ناجنس گوهر!
سو حبابیله سالارکن هاوانی زنجیره،
سببی بو کی، هاوادان تؤرییر چوخلو خطر.
کیم زیان وئرسه گؤرر آخری عالمده زیان،
کیم ضرر وئرمه سه گؤرمز بو جاهان ایچره ضرر.
بئله بیر فصلده کیم، گل آتیب اؤز پرده سینی،
کورلار آنجاق چمنی سیر ائله مز، گوشه سئور.
وای منه یوخ خبریم سبزه و گل دن، ایواه،
قالمیشام کور کیمی بیر گوشه ده زار و مضطر.
نه قدر غنچه کیمی باغلاناجاق دیر قاپیمیز
عمرموز باده گئدیب قان اولاجاق دیر بو جگر؟
یاخشی اولمازمی صبا تک اوچاراق من اؤزومو،
یئتیریم بیر باغا کیم اوردا خزاندان یوخ اثر.
تاپاراق تا کی گؤره م مجلسینی داخل اولوم
کی، اونونلا ائله ییر فخر بوتون نوع بشر.
او، ذکاوت آغاسی، عقل و شعور صاحبیدیر،
بوتون احکامی او شخصین ساییلیر فضل و هنر.
ملکایین و فلکمرتبه عبدالرحمان،
مثلی یوخدور شمع ایله عالمی گزسن نه قدر،
ای اولان جمله فنون اوزره قاباقجیل عالم،
هر هنر صاحبی قارشیندا سنین سجده ائدر.
گؤرمه میش مثلینی هئچ چرخ فلک عالمده،
سن کیمی بیر گونشی گؤرمه میش هئچ دور قمر.
مدح ائدرکن سنی من تاتی آتدیم چونکی،
شعریمه مختصری طاعت اولوردو لنگر.
یولا دوشدیکده سنین کویینه، آتدیم نامازی،
چونکی طاعت ائله مز بیر کیشی ائتدیکده سفر.
سروریم، درگهینه چاتماغا جان آتدی کؤنول،
یولو گؤستردی قضا، سالدی فضولییه نظر.
وار امیدیم نه قدر بیتسه نهال قلمین،
نه قدر لطف یئرینده او قلم بهره وئرر،
سنی حق حفظ ائله سین، سن ده بیزه مرحمت ائت،
نه قدر دهرده وار فیض خدای داور.

این نوشته در مولانا محمد فضولی ٠۲ -قصیده - فارسجا ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *