سروریم! بیر عمردور روحوم بدنده تیترییر

ترجمه سی “م. سلطان اؤو” داندی

ای اولان پارلاق ذکاسی کایناتین آیناسی،
اؤیله سرّ یوخ کی، شعوروندان توتا گیزلین حجاب.
عنبر اییلی بیر نقاب ایچره او خامن دلبری،
یوز گؤزه ل اسرار اوزوندن قالدیرار هردم نقاب.
صورتینله تاپدی صورت معرفت ملک و تامام،
ائتدی معنا گنجینی مفتاح کلکین فتح باب.
سروریم! بیر عمردور روحوم بدنده تیترییر،
اؤلمک ایچون خاک پاییندن چکیر هی اضطراب.
سندن آیری، درده دوشدیم عذرومو گل ائت قبول،
بو ضعیف تنله، نه ائتمک، چکمه لی اولدیم عذاب.
من اوزاق قالسام دا، سندن قالمارام غفلتده، بیل،
وار سنین درگاهینه عرض نیازیم بی حساب.
یازمشام حال دیلیم، اما کیم، ائتمیر بیر اثر،
شرح دل گؤندرمیشم، اما کی، یوخدور بیر جواب.
نه قدر خاک دریندن دویماییم خدمت اییی،
اولماییر قارشیندا نیچون بو دعالر مستجاب؟
خوش اولار یازسا منیم عنوانیمی مشکین قلم،
یا دلین من باره ده بیر سؤز دئسه، ائیلر ثواب.
دریاده عادت بودور اوزاق، یاخین فرق قویمادان،
لطف ایله هر محتاجی، فیضیندن ائیلر کامیاب.
کیم یاخینسا بخش ائدر دُرّ و صدف، اکرام ایله،
کیم اوزاقسا گؤندرر هم اؤز سویوندان بیر سحاب.
چشمی خورشیدده ده واردیر بو عادت کیم وئرر؛
هم اوزاق، هم ده یاخین اشیایه صورت، آب و تاب.
گؤیده نوریندن آلیر اؤز پایینی دور قمر،
یئرده ده اوندان آلیر اؤز رنگ آلین لعل ناب.
ای سخاوتده اولان یوکسک، گونش دن، دریا دان،
قوی سنه احساندا اولسون قول بو دریا، آفتاب.
من اوزاقدا قالمیشام یاخیندان آرتیق لطف قیل،
بو اوزاقلیق تقصیرین عفو ائیله، گل ائتمه عتاب.
من اوزاقدا اولدیغومچون لطفونه چوخ محتاجام،
آی گونش دن دور اولارکن نورلانار چوخ، ماهتاب.
سن منه لطف ایله بیر فرمانلا شاد ائت کؤنلومی،
چونکی گؤی دن هر زامان نازل اولار عرضه کتاب.
تا نه قدری یئرده واردیر بؤیله تمکین و ثبات،
تا فلکده عادت اولموش بؤیله دؤور و انقلاب.
دؤنمه سین بیر غم قاپیندان بخت و اقبالین اوزو،
یوکسلیش لر ائتمه سین لر طالعییندن اجتناب.
هی دعا ائیلر فضولی گئجه گوندوز بختینه،
باشقا ایش بیلمز دئیر: والله اعلم بل ثواب.

این نوشته در مولانا محمد فضولی ٠۲ -قصیده - فارسجا ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *