ابروی تیغ، غمزۀ تیر، آفت جاهان

آل شانه دستینه، صنما، داره تئللرین،
کؤنلوم کیمی داغیت یئنه رخساره تئللرین.
توتموش گونون قاباغینی زلفون، کناره چک،
ائتمیش عجب قرا گونومو قاره تئللرین.
بیمار عشق، خسته و رنجورم، ای طبیب،
ائتمز نه دن بو دردیمه بیر چاره تئللرین؟!
آخردا آشکار اولوب، سرّ عشقه باخ،
یوسف کیمی سالیب منی بازاره تئللرین.
بولبول کیمی نوایه گلیب، ائیله رم خروش،
ائتمیش اسیر هر گولو بیر خاره تئللرین.
ای ماه گولعذار و ای شوخ دیلروبا!
قویموش منی بو دهرده آواره تئللرین.
اود توتدو پرلریم بو زامان، نیگاه گولعذار،
سالمیش منی نه نوع ایله، گؤر، ناره تئللرین.
ابروی تیغ، غمزۀ تیر، آفت جاهان،
ازبسکی ووردو سینه مه، اول یاره تئللرین.
بیلمم سبب نه دیر گئنه، ای یار مهربان،
منصور تک چکیب منی اول داره تئللرین.
بیلمم یوونجو ائیله یک آخر، ای صنم،
صنعان کیمی بو عاجزی، زنّاره تئللرین.

این نوشته در محمد خلیفه عاجز ٠١- غزللر ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *