مدتدی حسن خسته دی بو گولخن غمده

ایتمیشدی دیل غمزده ویرانه لر ایچره،
صد شوکر کی، تاپدیم اونو میخانه لر ایچره.
یارب، یئنه ال سلسلۀ زلفه کیم ووردو،
آشوب دوشوبدور یئنه دیوانه لر ایچره؟!
تار سر زلفونمودو کیم، شانه اوزوبدور،
یا رشتۀ جاندیر دولاشیب شانه لر ایچره؟
افسانۀ فرهاد ایله قئیس اولدو فراموش،
یازیلدی چو حالیم منیم افسانه لر ایچره.
زاهد، سنی تاری، منی اؤز حالینا قویگیل،
گزدیرمه منی مسجید و بتخانه لر ایچره.
چوخداندی کؤنول مایل اولوبدور مئی نابه،
یار عکسی دوشوب بس کی، او پیمانه لر ایچره.
مدتدی حسن خسته دی بو گولخن غمده،
ساقی، نولو چکسن اونو مستانه لر ایچره.

این نوشته در میرزه حسن قاراباغی ٠١- غزللر ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *